Warszawa: Ikonowicz skazany za blokadę eksmisji

Piotr Ikonowicz został powiadomiony o zmianie terminu rozprawy telefonicznie przez sekretariat sądu. W dniu rozprawy okazało się, że odbyła się ona o godzinę wcześniej niż termin, o którym powiadomiono oskarżonego. W ten sposób Ikonowicz, który w trakcie procesu bronił się sam, został pozbawiony prawa do obrony. W uzasadnieniu Sędzia przyznała, że biełgły sądowy potwierdził, iż policyjny film z akcji, stanowiący główny dowód w sprawie, był montowany! W tej sytuacji sędzia Smyk powiedziała w uzasadnieniu, że Sąd dał wiarę zeznającym w sprawie policjantom. Ponadto sędzia stwierdziła, że wprawdzie zadrapanie policjanta, widoczne na filmie dostarczonym przez TVN, było dziełem przypadku, ale oskarżony znajdując się w tamtym miejscu i czasie wiedział, że naraża się zaistnienie tego rodzaju okoliczności, więc czyn nosi znamiomna umyślnego. Taka interpretacja wydaje się ciekawa wobec faktu, że Trybunał Konstytucyjny uznał takie eksmisje jak tamta, czyli na bruk, za niezgodne z Konstytucją. W sprawie drugiego rzekomego pobicia innego policjanta nie było żadnych dowodów ale sędzia dała wiarę zeznaniom świadków- policjantów, mimo że inni niemundurowi świadkowie zeznawali co innego. Sąd w trakcie swojej wypowiedzi kilkakrotnie wspominał o możliwości apelacji, nawiazując do wielu wątpliwości związanych z fałszowaniem dowodów i brakiem prawa do obrony. Manipulacja sądu pozbawiła oskarżonego prawa do wygłoszenia mowy końcowej. Policja, co uznał sąd i biegli fałszowała dowody w sprawie, fragmenty filmu, na których miałoby zostać zarejestrowanie pobicie drugiego funkcjonariusza są zaciemnione, bo tam akurat policja bije oskarżonego i innych blokujących. Zasadą procesu karnego jest domniemanie niewinności i rozstrzyganie wątpliwości na korzyść oskarżonego. Jednak zwyciężyła rutyna ciągnąca się od głębokiego PRL-u współpracy sądów z policją niezależnie czego ta ostatnia się dopuszcza. Dlatego apelacja jest czymś oczywistym, i sama sędzia Smyk, wyraźnie niezbyt pewna swego w uzasadnieniu wyroku taką możliwość sugerowała.

Agata Nosal