Łatwogang zrobił rzecz wielką. Ponad 251 mln zł dla dzieci chorujących onkologicznie to realne pieniądze, realna pomoc i wysiłek tysięcy ludzi,...
Napisz kilka zdań o sobie. Tak zaczyna się dziś nowoczesna selekcja. CV, profil zawodowy, LinkedIn, „krótka autoprezentacja”. Brzmi...
Wkrótce po ogłoszeniu wyników swój sukces ogłosili socjaliści, konserwatyści, niepokorni, nacjonaliści, komuniści… Niemal każda siła, która...
„Mam tyle rakiet, że mogę zaatakować dowolny kraj i wygrać.” Zaatakował Iran i póki co nie wygrał. Żeby uspokoić rynek ropy i gazu...
Spór o tablicę upamiętniającą Różę Luksemburg w Zamościu urósł do rangi ogólnopolskiej awantury. Wystarczyło kilku antykomunistycznych aktywistów, by...
Łukasz Łachecki: Kaczor Donald musi odejść
Jarosław Pietrzak: Między platformami streamingowymi a "billionaire boutiques"
Paulina Januszewska: Współistnienie? Ta, jasne! Żydowska komiczka kontra Netanjahu
Przemysław Stefaniak: Czy sukces koncertu powinniśmy mierzyć tym ile osób kupi bilet?
Marta Gospodarczyk: Chopin, Mentzen i inżynier Karwowski. O polskim męstwie
Łukasz Najder: Kapitalizm, lewica, monolog
Karol Templin: O konflikcie ukraińskim w paradygmacie realizmu
Tomasz Miłkowski: Ściana
Nowe zasady mają obowiązywać przez dwa lata i stanowią rozszerzenie wcześniejszej polityki handlowej. Od 2024 r. Pekin obejmował już preferencjami najbiedniejsze kraje afrykańskie. Obecnie system bezcłowy ma dotyczyć niemal całego kontynentu, pod warunkiem że utrzymują one relacje dyplomatyczne z Chinami.
Z programu wyłączono jedynie niewielkie Eswatini, które - jako jeden 12 państw świata - utrzymuje stosunki dyplomatyczne z Tajwanem.
Chińczycy tłumaczą decyzję zamiarem wsparcia rozwoju Afryki oraz wzmocnienia współpracy gospodarczej w sytuacji rosnącego protekcjonizmu na świecie.
Wartość handlu między Chinami a Afryką w 2025 r. sięgnęła ok. 350 mld dolarów, jednak bilans pozostaje dla Afryki bardzo niekorzystny – deficyt wyniósł ok. 102 mld dolarów i znacząco wzrósł w porównaniu do zeszłego roku. Eksport z Afryki do Chin opiera się głównie na surowcach naturalnych.
Pekin od lat prowadzi tzw. politykę „jednych Chin”, uznając Tajwan za część swojego terytorium i nie utrzymując relacji dyplomatycznych z państwami, które uznają wyspę jako niezależne państwo.
fot. CRI
