Komentarze czytelników portalu lewica.pl
Komentarze czytelników portalu lewica.pl
Stanowisko większości zachodniej radykalnej lewicy było generalnie słuszne, gdyż jest to wojna w istocie międzyimperialistyczna. A rząd Zełenskiego to banda nacjonalistów, karierowiczów i złodziei. Nie warto za nich umierać - tak samo jak nie warto za Putina i innych. Szkoda ginących ludzi (po obu stronach frontu)...
Ukraińcy walczą nie o swój kraj, lecz o rząd? W 1939 Polacy też walczyli za Rydza-Śmigłego i sanacyjny rząd?
Walczą pod wodzą i w imię tego skorumpowanego i beznadziejnego rządu, pewnie część z nich ma pobudki patriotyczne, ale znacznie bardziej sensowną i chwalebną postawą wydaje się jednak dezercja (i to z każdej z armii). Dezercję, jako formę buntu przeciwko imperialistycznym wojnom, pochwalała już demokratyczna komunistka Róża Luksemburg.
W praktyce zarówno na Ukrainie, jak i Rosji - oprócz jawnej dezercji - dochodzi niestety często także do korupcji na dużą salę w orzecznictwie o zdolności wojskowej, a tym samym niesprawiedliwości. Na front trafiają niestety często ci mniej zaradni. Rzeczywistość skrzeczy.
Wojny generalnie kreują korupcję w obliczu szybkiej potrzeby dostarczania broni. Więc pod tym względem zarzuty wobec Zełeńskiego są przesadzone, nawet pomimo tego, że sporo przyjaciół Zeł. to rzeczywiście złodzieje. Na ich tle Zełeński jednak wypada lepiej, mógł uciec na Cypr, do Izraela czy gdziekolwiek do dziś tego nie uczynił. To raz.
A dwa nacjonalizm. Czemu dziwić się, że rośnie w czasie wojny? To prawidłowość znana co najmniej od połowy XIX wieku, kiedy nowoczesne narody ukształtowały się (najwcześniej za sprawą Rewolucji Franc. - naród francuski). Jeśli dwie strony walczą, to odwołują się do argumentów i symbolik patriotyczno-nacjonalistycznych. I tak jest tym razem. Niektórym tak bardzo przeszkadzają pewne ukraińskie symbole że sami propoagują szowinizm względem Ukraińców, natomiast Ukraińcy dokonali zmiany symbolicznej wielu elementów symboliki tradycji OUN i UPA. Uległy one umasowieniu, deradykalizacji, komercjalizacji, a nawet banalizacji. Tak jest z czerwono-czarną flagą, pieśnią "Zrodyłyś my wełykoji hodyny", która z Hymnu OUN stała się hymnem ukraińskiego wojska. W nieco mniejszym stopniu z Azowcami czy "modlitwą ukraińskiego nacjonalisty". Na szczęście mają one charakter wzmacniania ducha bojowego, a nie ogólnie pojętej ksenofobii. Pozycja języka rosyjskiego wciąż jest znacząca, rośnie liczba osób dwujęzycznych wśród osób dawniej używających tylko rosyjskiego. Było to widoczne od wielu lat w Kijowie, teraz w wielu innych wielkich miastach wschodu i południa Ukrainy.
Nacjonalizm ukraiński - podobnie jak rosyjski czy polski itd. - to chore ideologie, których nie należy popierać. I wielu ludzi na samej Ukrainie/z Ukrainy traktuje je na szczęście właśnie jako banał, a nie jako treść swojego życia. Niebezpieczni są (lub mogą być) ci, którzy traktują je dosłownie - zwłaszcza gdy są u władzy. A wojna narodowa jest złem samym w sobie, odwracającym uwagę chociażby od spraw klasowych. Odrębności rosyjsko-ukraińskie nie są aż tak wielkie, z uwagi chociażby na wspomnianą częstość języka rosyjskiego na Ukrainie, ale podsycają je chorzy na władzę i żądzę ziemi/surowców politycy. Oni także przeszkadzają w pogodzeniu się tych dwóch bratnich narodów (Putin, Trump, Zełenski itd.).