Pogarsza się sytuacja w dotkniętej epidemią cholery Angoli. Choroba zabiła już conajmniej 1109 osób.

Epidemia wybuchła w połowie lutego, dotykając najpierw mieszkańców slumsów w stolicy kraju - Luandzie. Od tej pory zarażonych zostało prawie 28 tysięcy osób, z czego 1109 zmarło. Przypadki zachorowań zanotowano w 11 z 18 prowincji Angoli. Lekarze zanieniepokojeni są zwłaszcza wysoką śmiertelnością wśród zarażonych.

Powszechny brak czystej wody i fatalne warunki sanitarne spowodowały wymknięcie się epidemii spod kontroli. Szacuje się że w najgorszym wypadku może ona dotknąć nawet ćwierć miliona ludzi. Wiceminister zdrowia Angoli Pedro José de Van Dunem ocenia, że ponad 70 procent mieszkańców kraju nie ma dostępu do czystej wody. Nędza jest jadrem tego problemu - powiedział w jednym z wywiadów.

Problemem są też uwarunkowania kulturowe i niska świadomość społeczna w sprawach higieny. Powszechne jest na przykład załatwianie potrzeb fizjologicznych pod gołym niebem, co w warunkach panującej obecnie pory deszczowej prowadzi do przedostawania się zarazków do źródeł wody.

Walka z epidemią jest też utrudniona z powodu zniszczeń po zakończonej dopiero w 2002 r. 27-letniej wojnie domowej i atakach wojsk RPA.

Rząd uruchomił dodatkowe fundusze w wysokości 5 mln dolarów i rozpoczął szeroko zakrojoną akcję informacyjną prowadzoną przez media i wędrujących od drzwi do drzwi wolontariuszy. Informują oni mieszkańców o zagrożeniu epidemią i pouczają o podstawowych zasadach higieny. W działaniach tych wspiera ich armia, Kościół rzymskokatolicki, organizacje pozarządowe, a nawet tradycyjni, wiejscy uzdrowiciele.

Planuje się też użycie ciężkiego sprzętu do usuwania tysięcy ton śmieci, zalegających w dzielnicach nędzy wielkich miast. Wydawane są oczyszczające wodę tabletki.

Od 1987 do 1995 r. Luanda i nadmorskie prowincje Angoli regularnie doświadczane były przez cholerę, która zabiła wówczas łącznie około 4500 osób. Z kolei w 2005 r. w północnej części kraju niezwykle niebezpieczny wirus Marburg zabił conajmniej 300 osób. Obecna epidemia cholery jest jednak najpoważniejsza od 1995 r.

Stosunkowo liczne przypadki zachorowań na cholerę ciągle mają miejsce w krajach rozwijających się, szczególnie w Afryce i Indiach. Wiążą się one z brakiem higieny, nieodpowiednimi warunkami sanitarnymi i przepełnieniem pomieszczeń mieszkalnych. Przenoszona drogą pokarmową, najczęściej za pośrednictwem zanieczyszczonej wody.