Łatwogang zrobił rzecz wielką. Ponad 251 mln zł dla dzieci chorujących onkologicznie to realne pieniądze, realna pomoc i wysiłek tysięcy ludzi,...
Napisz kilka zdań o sobie. Tak zaczyna się dziś nowoczesna selekcja. CV, profil zawodowy, LinkedIn, „krótka autoprezentacja”. Brzmi...
Wkrótce po ogłoszeniu wyników swój sukces ogłosili socjaliści, konserwatyści, niepokorni, nacjonaliści, komuniści… Niemal każda siła, która...
„Mam tyle rakiet, że mogę zaatakować dowolny kraj i wygrać.” Zaatakował Iran i póki co nie wygrał. Żeby uspokoić rynek ropy i gazu...
Spór o tablicę upamiętniającą Różę Luksemburg w Zamościu urósł do rangi ogólnopolskiej awantury. Wystarczyło kilku antykomunistycznych aktywistów, by...
Łukasz Łachecki: Kaczor Donald musi odejść
Jarosław Pietrzak: Między platformami streamingowymi a "billionaire boutiques"
Paulina Januszewska: Współistnienie? Ta, jasne! Żydowska komiczka kontra Netanjahu
Przemysław Stefaniak: Czy sukces koncertu powinniśmy mierzyć tym ile osób kupi bilet?
Marta Gospodarczyk: Chopin, Mentzen i inżynier Karwowski. O polskim męstwie
Łukasz Najder: Kapitalizm, lewica, monolog
Karol Templin: O konflikcie ukraińskim w paradygmacie realizmu
Tomasz Miłkowski: Ściana
Jednakże protestujący szybko się przegrupowali, wznosząc hasła: Idziemy dalej. Słychać było również znane ze styczniowo-lutowego powstania hasło: Silmija, silmija, oznaczające, że demonstracja jest pokojowa.
Jej uczestnicy rozrzucili również wśród pilnujących ambasady policjantów i żołnierzy ulotkę, w której można było przeczytać: Ponieważ wierzymy w słuszność sprawy palestyńskiej i pragniemy wyzwolenia narodu palestyńskiego, grupa młodzieży egipskiej wzięła na siebie odpowiedzialność za ożywienie tej sprawy.
Domagano się wydalenia ambasadora Izraela i zerwania stosunków dyplomatycznych z tym krajem, anulowania umowy o sprzedaży Izraelowi gazu ziemnego, jak wreszcie uwolnienia wszystkich palestyńskich więźniów politycznych i zniesienia blokady Strefy Gazy.
Dziesiątki tysięcy osób zebrały się też w piątek na kairskim Placu Tahrir - jednej z głównych aren styczniowo-lutowego powstania rewolucyjnego, które doprowadziło do obalenia 11 lutego długoletniego dyktatora Egiptu Hosniego Mubaraka. Dwoma hasłami tej demonstracji pozostawały "Solidarność z intifadą palestyńską" oraz "Jedność narodowa" (co oznacza sprzeciw wobec ostatnich krwawych aktów przemocy wymierzonej w chrześcijan egipskich).
Demonstranci spalili flagi izraelskie oraz wymachiwali flagami palestyńskimi, czcząc w ten sposób zbliżającą się rocznicę Nakby, katastrofy narodowej Palestyńczyków, których 700-900 tysięcy poddano czystce etnicznej wraz z tworzeniem się państwa Izrael. Demonstracja miała miejsce po piątkowych modłach w meczetach, podczas których również upamiętniano Nakbę.
W jej symboliczną rocznicę 15 maja planowany jest marsz z Placu Tahrir do Rafah na granicy ze Strefą Gazy (którą uczestnicy planują następnie przekroczyć), mającego wyrażać też poparcie dla prawa powrotu do historycznej Palestyny osób wówczas wypędzonych i ich potomków. Ma to się zbiec z planowanymi dużymi protestami Palestyńczyków na Zachodnim Brzegu (wraz z Jerozolimą Wschodnią) i w Strefie Gazy po rozpowszechnionym kilka miesięcy temu wezwaniu do "Trzeciej Intifady" na portalu społecznościowym Facebook, które spotkało się z bardzo znaczącym odzewem oraz nerwowymi reakcjami oficjalnych kręgów izraelskich.
Marsz z Tahrir do Rafah ma się odbyć pod hasłem: "Wyzwolenie Kairu nie będzie pełne bez wyzwolenia Jerozolimy".
Wielotysięczne demonstracje pod hasłami solidarności z Palestyną i jedności narodowej miały też miejsce m.in. w Aleksandrii (gdzie uczestnicy podeszli pod konsulat izraelski), Suezie i Arisz.
Paweł Michał Bartolik
