Koniec udziału polskich wojsk w wojnie w Iraku (akt.)

[2008-10-28 09:25:27]

Przed siódmą nad ranem na lotnisku w Goleniowie wylądował samolot rządowy z ostatnią grupą polskich żołnierzy powracających z Iraku. W kraju tym pozostać ma jeszcze kilkudziesięcioosobowa grupa specjalistów, szkoląca żołnierzy posłusznych rządowi irackiemu.

Polska znalazła się wśród pięciu krajów - obok USA, Wielkiej Brytanii, Australii i Danii - uczestniczących w agresji na rządzony wówczas przez Saddama Husajna Irak. Doprowadzono do niej najpierw pod pretekstem "wojny z międzynarodowym terroryzmem" i współpracy Husajna z Al-Kaidą. W rzeczywistości organizacja Osamy Ben Ladena zawsze pozostawała wobec niego wroga. Następnie zaś wysunięto twierdzenia o posiadaniu przez Irak broni masowego rażenia, której nigdy nie znaleziono.

Wojna ta nastąpiła po wieloletnich, niezwykle wyniszczających sankcjach, które doprowadziły do śmierci ponad miliona Irakijczyków, i zdążyła przynieść porównywalną liczbę ofiar.

Decyzję o wysłaniu polskich wojsk podjął 17 marca 2003 r. ówczesny premier Leszek Miller, bez konsultacji z opinią publiczną i bez zgody Sejmu.

Polskie wojska stały się odpowiedzialne za jedną z trzech stref okupacyjnych. W Iraku do lutego 2005 r. znajdowało się 2500 polskich żołnierzy; następnie ich liczbę zredukowano do 900. Obecność ta, mająca wedle polskich władz trwać rok, ostatecznie trwała 5 lat.

W tym czasie zdążyło zginąć 22 polskich żołnierzy. Brak jest statystyk Irakijczyków, którzy zginęli z ich rąk.

Polskie społeczeństwo pozostawało w większości niezmiennie przeciwne wojnie w Iraku, jak też uczestnictwu w niej Polski. Największa z demonstracji antywojennych zebrała kilka tysięcy osób.

Paweł Michał Bartolik